Radio Trapezounta Boston - Pontiaka - TuneIn Radio

25 March 2009

Demand Alan Ferguson apologize for Genocide denial!

http://www.gopetition.com/online/26406/sign.html

Σιωπή Ομπάμα για τη γενοκτονία


Οργή των Αρμενίων, καθώς οι ΗΠΑ δεν ρισκάρουν τις σχέσεις τους με την Τουρκία

«Υπάρχει ένα παλιό ρητό: πρέπει να αναγνωρίσουμε τη γενοκτονία, αλλά όχι αυτή τη χρονιά». Αυτό ήταν το σκωπτικό σχόλιο Αμερικανού βουλευτή για την απροθυμία του Μπαράκ Ομπάμα να στηρίξει το σχέδιο ψηφίσματος που κατατέθηκε στο Κογκρέσο για την αναγνώριση της γενοκτονίας των Αρμενίων, παρά τις προεκλογικές του δεσμεύσεις. Την ίδια ώρα, περισσότεροι από 30.000 Τούρκοι έχουν ήδη ζητήσει συγγνώμη.

«Αυτή η χρονιά», στην οποία αναφέρεται ο Αμερικανός βουλευτής Άνταμ Σκιφ, κρίνεται πολύ σημαντική από την κυβέρνηση Ομπάμα για τις σχέσεις της Ουάσιγκτον με την Άγκυρα. Ο Αμερικανός πρόεδρος πρόκειται να επισκεφθεί την Τουρκία στις 6 και 7 Απριλίου, αναζητώντας έναν σύμμαχο στους στρατηγικούς σχεδιασμούς των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή και το τελευταίο πράγμα που θα ήθελε είναι να ανοίξει ένα μέτωπο γι΄ αυτό το ζήτημα. Αν και η τύχη του σχεδίου ψηφίσματος είναι αβέβαιη στο Κογκρέσο, η αντίδραση της τουρκικής διπλωματίας ήταν άμεση. «Βήματα που θα μπορούσαν να κάνουν τρίτες χώρες σε αυτό το ζήτημα δεν θα ωφελήσουν, αλλά θα βλάψουν τη διαδικασία διαλόγου ανάμεσα στην Τουρκία και την Αρμενία», δήλωσε ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών Αλί Μπαμπακάν. Στο ίδιο πνεύμα και σε μια προσπάθεια να καθησυχάσει τις τουρκικές ανησυχίες, εκπρόσωπος του αμερικανικού Συμβουλίου για την Εθνική Ασφάλεια επισήμανε ότι μια δήλωση της κυβέρνησης Ομπάμα υπέρ της γενοκτονίας θα διατάρασσε την πρόοδο προς την εξομάλυνση των σχέσεων ανάμεσα στην Άγκυρα και το Ερεβάν. «Αυτή τη στιγμή- σημείωσε ο Μάικλ Χάμερ- οι ΗΠΑ επικεντρώνονται στον τρόπο με τον οποίο θα βοηθήσουν τις δύο χώρες να συνεργαστούν».

Μια ακόμη προδοσία

Η κοινότητα των Αρμενίων στις ΗΠΑ δεν βλέπει παρά ακόμη μια προδοσία στη δήλωση του Αμερικανού αξιωματούχου. Το 2007, ανάλογο σχέδιο που επρόκειτο να κατατεθεί στο Κογκρέσο, αποσύρθηκε έπειτα από πιέσεις του Λευκού Οίκου και κορυφαίων μελών της κυβέρνησης Μπους. Για τους Αρμένιους της Αμερικής, ο Μπαράκ Ομπάμα ήταν ο άνθρωπος που επιτέλους θα υποστήριζε τον αγώνα τους για την αναγνώριση της γενοκτονίας. Στη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας, ο τότε υποψήφιος των Δημοκρατικών είχε ταχθεί υπέρ της αναγνώρισης και αυτό που περίμεναν τα εκατομμύρια μέλη της αρμενικής κοινότητας ήταν μια επίσημη δήλωση αναγνώρισης μετά την εκλογή του στον Λευκό Οίκο- κατά προτίμηση στις 24 Απριλίου, ημέρα μνήμης του «μεγάλου κακού», όπως αποκαλούν τη γενοκτονία που υπέστησαν. Ανάλογες θέσεις είχαν πάρει ο αντιπρόεδρος Τζον Μπάιντεν και η υπουργός Εξωτερικών Χίλαρι Κλίντον.

Και για τους τρεις, όμως, τώρα προηγείται η realpolitik. Η πρώτη επίσκεψη του Μπαράκ Ομπάμα σε μουσουλμανική χώρα θα γίνει στην Τουρκία και μετά το κλείσιμο των βάσεων σε κάποιες πρώην σοβιετικές δημοκρατίες της Κεντρικής Ασίας, οι ΗΠΑ χρειάζονται το έδαφος της Τουρκίας για τον ανεφοδιασμό των δυνάμεών τους στο Αφγανιστάν. Επιπλέον, η Ουάσινγκτον προσδοκά στη βοήθεια της Άγκυρας στα πεδία του Ιράκ, του πυρηνικού προγράμματος του Ιράν, της Ρωσίας και της ειρηνευτικής διαδικασίας στη Μέση Ανατολή.

30.000 Τούρκοι έχουν ζητήσει συγγνώμη

ΣΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ οποιαδήποτε αναφορά στη γενοκτονία των Αρμενίων θεωρείται «προσβολή της τουρκικής ταυτότητας» και τιμωρείται σύμφωνα με σχετική διάταξη του ποινικού κώδικα. Κάποιοι, ωστόσο, τόλμησαν να ζητήσουν τη δική τους «συγγνώμη». «Η συνείδησή μου δεν μπορεί να δεχθεί ότι μένουμε αδιάφοροι στη Μεγάλη Καταστροφή που υπέστησαν οι Αρμένιοι το 1915 και την οποία αρνούμαστε. Συμμερίζομαι τα συναισθήματα, τον πόνο των Αρμενίων αδελφών μου και τους ζητώ συγγνώμη». Το απόσπασμα αυτό είναι από κείμενο που συνέταξαν από κοινού τέσσερις Τούρκοι διανοούμενοι τον Δεκέμβριο 2008 στην Κωνσταντινούπολη. Μέχρι σήμερα το έχουν υπογράψει περισσότεροι από 30.000 Τούρκοι, παρά το γεγονός ότι θα μπορούσαν να κατηγορηθούν για προσβολή της τουρκικής ταυτότητας, όπως ο νομπελίστας συγγραφέας Ορχάν Παμούκ και ο Αρμένιος δημοσιογράφος Χραντ Ντινκ. Η δολοφονία του Ντινκ, πριν από δύο χρόνια, ήταν το τραγικό γεγονός που πυροδότησε την αντίδραση. «Ο Χραντ μας άφησε μια αποστολή: να αγωνιστούμε εναντίον της ιστορικής αμνησίας, όπως έκανε ο ίδιος πληρώνοντας με τη ζωή του», δηλώνει στο περιοδικό «Νouvel Οbservateur» ο Αλί Μπαϊράμογλου, ένας από τους τέσσερις συντάκτες του κειμένου. Για τη διάσημη χορεύτρια Τζεϊνέπ Τανμπάι, που από την ημέρα της δολοφονίας του Ντινκ θέλει να ζητήσει δημοσίως συγγνώμη από τους Αρμενίους, οι 30.000 πολίτες που υπέγραψαν αποτελούν ένα πραγματικό κίνημα. Με τους συντρόφους της στην οργάνωση Ντιρ-Ντε, που μάχεται εναντίον του ρατσισμού και του εθνικισμού, ετοιμάζει ένα ταξίδι στο Ερεβάν απ΄ όπου σκοπεύει να αρχίσει μια εκστρατεία συγγνώμης. Μια άλλη οργάνωση νέων σχεδιάζει πορεία ειρήνης προς τα σύνορα με την Αρμενία.

Original post: http://www.tanea.gr/default.asp?pid=2&ct=2&artid=4507900

http://epontos.blogspot.com/2009/03/blog-post_7595.htmλ

18 March 2009

ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΣΠΟΥΔΩΝ ΒΗΣΣΑΡΙΩΝ ΝΑ ΟΝΟΜΑΣΘΕΙ ΒΗΣΣΑΡΙΩΝΟΣ Η ΠΛΑΤΕΙΑ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ ΤΗΣ ΡΩΜΗΣ


ΜΙΧΑΛΗΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΙΔΗΣ


Κατά την διάλεξη του στο Πανεπιστήμιο της Σιένας – Ιταλία τμήμα Κλασικών και Βυζαντινών σπουδών με θέμα : Το Ποντιακό Ζήτημα Σήμερα





ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΣΠΟΥΔΩΝ ΒΗΣΣΑΡΙΩΝ

ΝΑ ΟΝΟΜΑΣΘΕΙ ΒΗΣΣΑΡΙΩΝΟΣ Η ΠΛΑΤΕΙΑ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ ΤΗΣ ΡΩΜΗΣ


Η διεύρυνση της Ευρώπης στα Νότιο Ανατολικά, στην Μικρά Ασία θέτει το ζήτημα της Ευρωπαϊκής ταυτότητας σε σχέση με το Βυζάντιο, την Ρωμανία.

Από την δεκαετία του 80’ προβλέποντας τις νέες συνθέσεις και νέες οσμώσεις, ονόμασα την νέα Πόλη ΡΩΜΑΝΙΑ. Θέτει το ζήτημα των θεμελίων, των πηγών του Ευρωπαϊκού Πολιτισμού, του Ελληνικού - Βυζαντινού υπόβαθρου της Ιταλικής και Ευρωπαϊκής Αναγέννησης. Των ανθρωπιστικών ιδεών και των πρωταγωνιστών που κυοφόρησαν και διαμόρφωσαν την ιδέα της Ευρώπης, την ταυτότητα της, των Πατέρων της.

Ο Βησσαρίων ο Τραπεζούντιος είναι ένας από τους μεγάλους και πρώτους πατέρες της Ευρώπης.

Είναι αυτός που τροφοδότησε τις διαδικασίες που γέννησαν τον Έρασμο, τις Ακαδημίες, τις Βιβλιοθήκες, το μεγάλο κίνημα του Ουμανισμού, το δίκτυο των Ανθρωπιστών που είχε αυτόν ως δημιουργό.

Το πρώτο και ελάχιστο που οφείλει να κάνει η σημερινή Ευρώπη για να ανακτήσει, να ολοκληρώσει την ακρωτηριασμένη πολιτισμική – μορφωτική ταυτότητα της είναι ένα Ευρωπαϊκό Πρόγραμμα Σπουδών που θα έχει το όνομα του Βησσαρίωνος, του Δάσκαλου, ανάλογο του Έρασμου, του μαθητή.

Στους πολλούς στόχους αυτού του προγράμματος θα προβλέπεται η παροχή ειδικών υποτροφιών για την γνώση και καλλιέργεια της Ποντιακής γλώσσας στους νέους και νέες Ποντίους της περιφέρειας του Πόντου, της Τραπεζούντας. Της γενέτειρας Πόλις του Βησσαρίωνος στην οποία αφιέρωσε το γνωστό «Εγκώμιο».

Ως γνωστόν η ομιλούμενη από τους Εξισλαμισμένους Ποντίους γλώσσα είναι η πλησιέστερη προς την Αρχαία Ελληνική ομιλούμενη σήμερα γλώσσα. Η γλώσσα αυτή πρέπει να προστατευθεί αντί να δολοφονείται από τους Πολιτικούς, Στρατιωτικούς και Θρησκευτικούς Θεσμούς της Άγκυρας.

Αποτελεί μια από τις πλέον λαμπερές ιστορικές Ευρωπαϊκές ψηφίδες της Ευρώπης που οικοδομούμε.

Η χώρα την οποία υποχρεώνει η ιστορία να συμβάλει στην επιστροφή αυτού του μεγάλου Έλληνα και Ευρωπαίου ανθρωπιστή στο σύγχρονο Ευρωπαϊκό γίγνεσθαι είναι η Ιταλία. Η Ιταλία οφείλει πολλά στον Βησσαρίωνα. Η Ελλάδα επίσης του οφείλει πολλά αλλά δεν το ξέρει.

Η πρώτη πράξη θα ήταν η ονομασία της Πλατείας των Αγίων Αποστόλων στο κέντρο της Ρώμης σε πλατεία Αγίων Αποστόλων – Βησσαρίωνος. Πολλά σχεδιαγράμματα της πλατείας σύγχρονα του Βησσαρίωνα και μεταγενέστερα την αποκαλούν με την Αρχαιοελληνική λέξη PLATEA που έχει την συνέχεια της στα Ποντιακά αιώνες μετά. Πάμε Σην ΠΛΑΤΕΑΝ λένε ακόμη σήμερα οι Πόντιοι στην Τραπεζούντα.

Την Πόλη της Φιλοκαλίας όπως την περιγράφει ο Βησσαρίων.

International Association of Genocide Scholars Letter to President Obama

March 7, 2009

Dear President Obama:

We write this open letter to you as the leading international organization of scholars who study genocide. As April approaches, we urge you to “refer to the mass slaughter of Armenians as genocide in your commemorative statement,” as you urged President George W. Bush to do in a letter dated March 18, 2005.

On January 19, 2008 you voiced your conviction “that the Armenian Genocide is not an allegation, a personal opinion, or a point of view, but rather a widely documented fact supported by an overwhelming body of historical evidence.” We hope that you will be able to affirm that conviction this April.

We are confident that you know and value the historical record on the Armenian Genocide, but want to underscore that this human rights history was a watershed for the modern age because:

1) it was the template for all modern genocide --Adolph Hitler was so impressed with the Turkish extermination of the Armenians that it figured in his own genocidal plans, as he exhorted his military advisors in 1939, “who today, after all, remembers the annihilation of the Armenians?”;
2) Raphael Lemkin, who created the concept of genocide as a crime of international law, did so in large part on the basis of what happened to the Armenians in 1915;
3) the 94-year denial of the Armenian Genocide has emboldened perpetrators ever since;
4) American efforts to rescue the Armenians from massacre from the 1890s through the 1920s set the stage for the modern era of human rights activism, and is a proud and important chapter in U. S. history.

We are concerned that Turkey’s lobbying efforts, which are now in full force, will lead to a repetition of the H. Res. 106 debacle of late 2007, when the President, as usual, got the resolution blocked from a House vote. A merely symbolic commemorative resolution, which looked like it would pass in the House, was subverted by unethical pressure, coercion, and cajoling by Turkey, a member of NATO and home of an important airbase. The intellectual freedom of our country cannot be held hostage by a foreign government, particularly by one with the worst human rights record in NATO. Twenty other nations, including NATO members France, Poland, Greece, and Germany, have disregarded Turkey’s coercion, issued commemorative statements, and proven that Turkey’s threats are nothing more than threats.

By acknowledging the Armenian Genocide, you would demonstrate that you
are that “leader” you referred to on January 19, 2008, who “speaks truthfully about the Armenian Genocide and responds forcefully to all genocides.” You would signal a new chapter in U.S. diplomacy. You would also honor the truth of our own valiant history, which saw brave and selfless Foreign Service Officers risk their lives rescuing Armenians during the Genocide and compiling the more than 40,000 pages of documentation now housed in the National Archives.

Turkey’s call for an “historical commission” to study the events of 1915 is an attempt to put genocide deniers on an equal level with genuine scholars. The IAGS passed a resolution in 1997 unanimously recognizing the Ottoman massacres of Armenians as genocide. Turkey’s latest proposal for an “historical commission” is just another red herring of denial drawn across the bloody scent of the Armenian genocide.

Hayk Demoyan, Director of the Armenian Genocide Museum & Institute in the Republic of Armenia, recently wrote: “International activism for the recognition of the Armenian genocide would be regarded as a humanitarian rather than a political act, the culmination of which is targeting the global prevention of new crimes against humanity. This is the highest value for humankind, much higher than any strategic partnership.”

We believe that acknowledgments of the Armenian Genocide are an important step toward ending the final stage of every genocide, denial, which continues to inflict suffering on the group that has been victimized—an inhuman assault on memory perpetrated by the Turkish government for more than 90 years.

We also believe that it is in the interest of the Turkish people and their future as participants in international, democratic discourse to acknowledge the responsibility of a previous government for the genocide of the Armenian people, just as the German government and people have done in the case of the Holocaust. Over the past decade a growing number of Turkish scholars, writers, intellectuals, and publishers have been risking imprisonment and assassination to tell the truth about the Armenian Genocide. They understand that facing and accepting the history of one’s country, however dark, is an essential part of growing a healthy democracy.
We believe that security and historical truth are not in conflict, and it is in the interest of the United States to support the principles of human rights that are at the core of American democracy.

Sincerely,
Gregory Stanton, President
International Association of Genocide Scholars

http://www.anca.org/assets/graphics/2009/agr09/iags_obama_030709.pdf

Aspetti della questione pontica - Martedì 10 marzo 2009

MICHALIS CHARALAMBIDIS

Conferenza di Michalis Charalampidis
introduce Silvia Ronchey
ore 14, aula 450 San Niccolò
Tutti gli interessati sono invitati a partecipare.


Durante la sua conferenza tenuta il 10.03.09 al Universita di Siena
(Studi classici e Bizantini)
Tema: La questione Pontiaca oggi
UN PROGRAMMA DI STUDI EUROPEO CHE AVRA IL NOME DI BESSARIONE
PIAZZA DI S. APOSTOLI – BESSARIONE NEL CENTRO DI ROMA

L’ alargamento del Europa nel Sud – Est e nella Asia Minore mette la questione della identita Europea in relazione al Bizanzio – La Rωmania. L’ impero di Costantinopoli si chiamava Rωmania (il nome Bizanzio e una creazione del 18o secolo).
Negli anni ’80 prevedendo queste nuove sintesi e nuove osmosi ho chiamato la nuova citta che si doveva costruire nella Tracia, nel Nord della Grecia, RΩMANIA. Il politecnico di Milano si e interessato di questo progetto.
L’ allargamento mette la questione delle fonti, delle fondamenta della civilta Europea. Del sottofondo Ellenico – Bizantino del Rinascimento Italiano e Europeo. Delle idée umaniste ma anche dei protagonisti dei Padri Umanisti del Europa che hanno fecondato e formato l’ idea del Europa, la sua identita.
Bessarione di Trebizonte e uno dei primi e grandi padri del Europa. E’ lui che ha alimentato le procedure che hanno partorito Erasmo.
Il primo e minimo atto nel quale deve procedere l’ Europa attuale per riconquistare, completare la sua identita culturale e formare un programma Europeo di Studi che avra il suo nome. Il nome del maestro analogo, simile al programma Erasmo che ha il nome del allievo.
Negli molteplici obiettivi di questo programma si provedera la concessione di Borse di Studio per la coltivazione e sviluppo della lingua Pontiaca agli giovani studenti della regione del Ponto nella citta di Trebizonte. La citta natale di Bessarione nella qualle ha dedicato il suo scritto Elogio – “Engomion a Trebizonte”.
E noto che la lingua Pontiaca parlata dagli islamizati pontiani nel Ponto oggi e’ la lingua piu vicina al Greco antico parlata oggi. Questa lingua deve essere proteta invece di essere assassinata dalle istituzioni politicomilitari e religiose islamiche del Ancara.
Rappresenta una delle tessere storiche Europee piu brilanti dell’ Europa che stiamo costruendo.
Il ruolo della citta storica di Trebizonte nel nuovo secolo deve essere la coltivazione della cultura e no un guidato – progettato laboratorio di violenza che produce killer come quello di Andrea Santoro tre anni fa e del giornalista Armeno dopo.
Il paese il quale la storia obliga di contribuire al ritorno di questo grande Greco e Europeo Umanista nel odierno processo di creazione Europea e’ l’ Italia. L’ Italia deve molto a Bessarione. La Grecia pure gli deve molto ma non lo sa.
La prima prassi di questo riconoscimento sarebbe la nominazione della piazza S. Apostoli al centro di Roma Piazza S. Apostoli – Bessarione. Molti schemi grafici della piazza contemporanei di Bessarione e in seguito la nominano con il termine antico Hellenico PLATEA. Una parola che ha la sua continuita nella lingua Pontiaca secoli dopo. Andiamo nella PLATEA dicono ancora oggi I Pontiaci che vivono in Trebizonte. La citta della FILOKALIA (amore per la bellezza) come la descriveva Bessarione.